اشعار مذهبی

من و تو ای گل زهرا هر دو اومدیم به دنیا
ولی تو پر زدی و من موندم اینجا تک و تنها
ما با قرار گذاشته بودیم که با هم باشیم همیشه
خدا می دونه که زینب از حسین جدا نمی شه
آخه ای داداش جون من چجوری طاقت بیارم
برمو تن تو بی سر توی قتلگاه بزارم
میون خونای مقتل می یومد بوی گل یاس
یه طرف سر تو بود ویه طرف دستای عباس
تا غروب شد و غریبی شب اومد وقت نمازم
خم شدم تا حنجرتو ببوسم ای گل نازم
سر بلند کردمو دیدم که تو حال غصه حاکی
پیرهنت رو هی می بوسه یکی با چادر خاکی
حالا اون پیراهن و من می زارم به روی سینه
یه دلم تو کربلا و یه دلم توی مدینه

آسمان دل امشب شد هوايي عباس
شايد امشبي گردد او فدايي عباس
کربلاي بي عباس عاشقي بي عشق است
کربلا شده مات از دلربايي عباس
گو به موسي عمران گرخداي و خواهي ديد
اين جمال زيبا و کبريايي عباس
سر زمين زينب جز نينوا نمي باشد
خانه اش بود قلب نينوايي عباس
چون صداي تکبيرش سوي آسمان خيزد
خالقش شود مست از لب گشايي عباس
پادشاهي عالم گرخدا به من بخشد
از خدا نمي خواهم جز گديي عباس
کربلا اگر ماني بي پناه و مي ميري
حاميت شود دست کربليي عباس
حسين حسين سالار زينب

یادته با بچه ها بشور و شین
یادته شش گوشه ارباب حسین
یادته میون شور و روضه ها
یادته سینه زنی با بچه ها
یادته شال عزا و چفیه
یادته روی تل زینبیه
یادته پیشونی بند یا حسین
یادته هروله بین الحرمین
یادته اشک و دعا و زمزمه
یادته کناره نهر علقمه
یادته قرار می زاشتیم کربلا
نماز مغرب توی صحن آقا
سفر کرببلا یادش بخیر
گریه و اشک و دعا یادش بخیر
ابی عبد الله تویی نور دوعین
تویی تنها پادشاه عالمین
به ابی انت و امی ذکرمه
وقتی که می رم تو بین الحرمین

مزن اي مدعي طعنه که گريه کار مردان نيست
بگريم مرد و مردانه حسين را دوست مي دارم
مرا از کودکي مادر به ين نام آشنا کرده
که گريم در عزا خانه حسين را دوست مي دارم
بود اين حق من يا نه شوم از عشق و ديوانه
بپويم راه مي خانه حسين را دوست مي دارم
حسين اي جان شيرينم حسين اي يار ديرينم
دوعالم را زکف دادم فقط روي تو را بينم
شدم رسوا که من بينم تو هم ديوانه مي خواهی
ز شمعت سوزم و دانم تو هم پروانه می خواهی
منم عاقل منم هوشيار که من هيچم تو آگاهي
که گاهي آشنا خواهي گهي بيگانه مي خواهي
که را جويم همي دانم همي گويم همی گویم
که خود مجنو و ليليي مرا افسانه مي خواهي
تو هستي درد و درمانم تويي سرمايه جانم
مرا از گنج پنهانم چرا ويرانه مي خواهي

آقام آقام آقام آقام آقام
می دونی قلب من پر از غمته
منصب اربابی آقا کمته
روزای بد مستی دیونه ها
دهه اول محرمته
آقام آقام آقام آقام آقام
من که عمری به عشق تو اسیرم
حاجتم رو یه روز ازت می گیرم
آخرش قسمتم میشه بیام و
میون کربلای تو می میرم
آقام آقام آقام آقام آقام
براتو چشم مهدی خون می باره
سر روی خاک کربلا می زاره
کعبه با اون همه شکوه و جلال
پیش شش گوشه تو کم مییاره

سجده بر طاق دو ابروی امام ساجدین کن
می بنوش از جام حسنش ترک هوش و عقل و دین
یک نظر بر سجده اش زیباتر است از هر دو عال
بنگر آن عشق آفرین را ترک فردوس برین کن
انت خیر الغافرین انت زین العابدین
گر که خواهی مست و گردی از می چهار نهر جنت
یک نگه بر ماه رخسار امام چهارمین کن
از خم مهرش بزن می سر بپای عشق افکن
سجده مستانه بر ماه رخ ان مه جبین کن
انت خیر الغافرین انت زین العابدین
از می عشقش وضو کن در نمازا های و هو کن
چونکه گشتی بی خود از خود یاد زین العابدین کن
هر دو عالم را ببازش دل ناز چشم مستش
دین و دنیا را فدای صورت آن مه نازنین کن
عبد زین العابدین شو کلب کوی ساجدین شو
عوعوی مستانه بر در گاه آن نعم المعین کن

چه خوش بی مهربونی هر دوسر بی
نگو آقا به من کاری نداری
به روی گنبد و ضریح نازت
زدم قفلی به رسم یادگاری
خوشا عشق و خوشا دیوانه عشق
خوشا شمع و خوشا پروانه عشق
خوشا رقصیدن مستان عاشق
خوشا بر نعره مستانه عشق
چنان مدهوش چشم مست یارم
که از کف رفت و صبر و اختیارم
من آن مجنون صحرا جنونم
که از فقدان زلفت تار و مارم
خروشت موج دریا می نویسد
نسیمت دشت و صحرا می نویسد
همه زندگیم مال رقیه
دلم همواره دنبال رقیه است
مگه آدم بدا عاشق نمی شن
بوالله دل کمه دنیا رو می دم
شده اسم دلم بیت ابالفضل
اسیر نرگس مست ابالفضل

غروبا وقتی آسمون خونی میشه یاد توام
یاد لب خشکیده و غربت فریاد تو ام
نوکری با روسیاهی
به تمنای نگاهی
نشسته بر سر راهی که بیایی
سالار زینب یاحسن (دوبار)(تکرار)
محبت تو ضامن سعادت و شفاعته
دلخوشی روز و شبم آرزوی شهادته
به سر زلفت اسیرم از در خونت نمی رم
یه روزی رو پات بمیرم چو بیایی
سالار زینب یاحسن (دوبار)(تکرار)
ضریح خشگل تو رو بهیشکی تو عالم نداره
حتی بهشتم که پیش حرم تو کم میاره
دل پر احساسو عشقه توی گلها یاسو عشقه
حرم عباسو عشقه اوفاضل
سالار زینب یاحسن (دوبار)(تکرار)

کربلاییم کربلاییم کن (چهار بار)
من ز هجر تو ناله ها دارم
از غم دوری عقده ها دارم
در دلم داغ کربلا دارم 2
کربلاییم کربلاییم کن (چهار بار)
پر کشد جانم پر زند سویت
تا دمی بیند روی دلجویت
تا که بنشیند در سر کویت
از دوعالم من دل به تو بستم
تو نگه بر اشک و آهم کن
با نگاه خود پادشاهم کن
خیمه ها دارد تکیه بر دستت
بی تو می افتد خیمه ها عباس
این شده ذکر جان جانانم
دختران من خواهران من
کودکان من
العطش عباس العطش عباس
کربلاییم کربلاییم کن (چهار بار)
یا ابوفاضل کربلاییم کن ( چهار بار)

روز جمعه شدو دلبر نیومد
ای خدا کاسه صبرم سر اومد
عشق من ساقی من ساغر من
اشک من خنده من دلبر من
ای خدا عمری بده تا نمیرم
آقامو ببینم و بعد بمیرم
می شه این آرزو تو دل نمونه
آخه این آرزوی هممونه
گل نرگس گل سرخ حیدری
بخدا تو از همه دل می بری
من که از دیدن تو سیر نمی شم
اگه یک نیگام کنی پیر نمی شم
الهی کور بشه چشم دشمنات
هر چی عاشق بشه یه جا فدات
می دونم تو هم منو دوسم داری
اما از کارای من خبر داری
با لبم از رو لبات گل می چینم
خال لبهای تو رو می بوسیدم
من بلاگردون او اون سرت بشم
قربون خودت با مادرت بشم
آقام آقام ، آقام آقام ، آقام

امشب ببین درگیریم با این دل زنجیریم
از عشقت ای عشق آفرین هر گز نباشد سیریم
امشب ببین در میزنم بر گنبدت پر می زنم
تا که تو بنوازی مرا بر سیم آخر می زنم

جمال زيباي تو برده دل مست منو
 خواب كربلاي توعقل منو هست منو
 ديگه دنيا نمي خوام تموم خواهشم تويي
 بزار تا جار بزنم علت عاشقيم تويي

نفس نفس زدن من فقط برای حسینه
تموم آبروی من فقط دعای حسینه
یا حسین و یاحسین (چهار بار)
منی که لایق عشق تو نبودم
تو خودت لایقم کردی
منی که عاشقی بلد نبودم
تو خودت عاشقم کردی
منی که دیونگی بلد نبودم
تو منو دیونه کردی
نفس نفس زدن من فقط برای حسینه
تموم آبروی من فقط دعای حسینه
یا حسین و یاحسین (چهار بار)
عمریه چه خوب چه بد منو بنام تو میشناسن
عمریه چه خوب چه بد منو غلام تو می شناسن
یه نیگا با اون دو چشم مسیحایی به قلب نا پاکم کن
منو پاکم کنو بین الحرمین خاکم کن
نخلای بین الحرمین هر یه دونش قبله صد بهشته
چون روی گلبرگای اون اسم ابالفضل و حسین نوشته

دلم اسیر ماته همه وجودمم پر از غمه
این دل آشفته مست شبای محرمه
غرق محن اربابم مرغ چمن اربابم
فخرم همینه توی دنیا من سینه زن اربابم
ثارالله دلمو بردی تا خدا
ثارالله آقا بده یه کربلا
آقاجون جونم فدات دل من تنگه برات
شده خواب هر شبم کرببلات
خواب اون صحن و سرات او حریم با صفت
دیونم می کنه ایون طلات
کرببلات بوالله دارالجنون عشقه
فاصله دل من زنده بخون عشقه
انت فی قلبی ابی عبدالله
همه روز و همه شب با دلی پر تاب و تب
اسم با صفتو دارم روی لب
عشقت آیین منه کرببلات دین منه
قلب من با شور عشق کل می زنه
هر نفسم ابالفضل همه کَسَم ابالفضل
تو روز وحشت و ترس
فریادرسم ابالفضل
انت فی قلبی یا ابوفاضل

ساقی غمه ابالفضل شاه علقمه ابالفضل
روی ذولفقار نوشته اسم اعظمه ابالفضل
بی تو آب خوش ننوشم علم تو روی دوشم
حلقه نوکری تو شده آویزه گوشم
آسمون زیر پاهات دل ما فرش قدم هات
من کیم از تو بخونم که خدا شده خاطر خوات
وقتی می ره به میدون عاشقونه می جنگه
رقیه با دو دستش سر بندشو می بنده
وقتی علم می بینم دلم می شه هوایی
این دل عاشق من باز می شه کربلایی
نمکت میون خونم اسم تو ورد زبونم
اسم بین الحرمینت میشه باعث جننونم

آنکه در هوای او عاشقیم و دیوانه
روزی از سر رحمت یاد ما کند یا نه
هر کسی که می آمد ما رو بی تو می داند
حال ما اگر پرسی عاشیم و دیوانه
با سلام او شادم بی سرود و بی سازی
با کلام او مستم بی شراب و پیمانه
قصه جنون ما تا که رفته در عالم
داستان مجنون شد پیش خلق و افسانه

المنت لله که دلم افتاده زیر قدمت
غرق تو موج کرمت
ممنونتم گره زدی دل منو با حرمت
حرم نگو بهشتمه تموم سرنوشتمه
تا که میام آروم بشم بازم هواییم می کنی
یا جون می دم تو مجلست یا کربلاییم می کنی
یا سید الشهدا حسین حسین وای    3